Friday, November 11, 2011

တစ္ေျခာက္လံုး ေသာၾကာ

မနက္ မိုးလင္းသည္ႏွင့္ ဖုန္း မက္ေဆ့မ်ား တတီတီနွင့္ ေရာက္လာသည္။ ၁၁.၁၁.၂၀၁၁ ဆုေတာင္းမ်ားေပကိုး။ ဆယ့္တစ္မိနစ္ အတြင္း လူ ဆယ့္တစ္ေယာက္ကို ပို႔ရမည္ ဆိုသည္လည္းပါ၏။

ေဗဒင္၊ ဖုန္းေရႊ၊ ဂဏန္းမ်ားကို နားမလည္ပါ။ သို႔ေသာ္ ဆယ့္တစ္ရက္ေန႔ဖြား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဒီေန႔ကို ရင္ မခုန္႔ တခုန္ ျဖစ္သလိုလို ရွိသည္ကေတာ့ အမွန္ …။ ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ ပို႔စ္ တပုဒ္ျဖင့္ စာေရးခ်င္စိတ္ ေပၚလာ၏။ သည္းခံ ဖတ္ၾကပါေလ။


အိႏၵိယ ဆိုင္မွ ေန႔လည္စာ ျဖစ္သည္။ မိတ္ဆက္ရေသာ္ ၾကက္သားဟင္း၊ ပန္းေဂၚဖီႏွင့္ အားလူး အေရာ၊ ပဲဟင္းရည္၊ သံပုရာသီး သနပ္တို႔ ျဖစ္သည္။ လူထူထူတြင္ ဖုန္းကင္မရာျဖင့္ ရိုက္ေသာေၾကာင့္ ပံုမေကာင္းေခ်။

ရံုးျပန္ေ၇ာက္ေသာ္ ကုမၸဏီ ဒင္နာ တက္ရန္ အတြက္ လက္မွတ္မ်ား ေဝေန၏။ ေနာက္တစ္ပတ္ထဲတြင္ ျဖစ္သည္။ အခုထိ ဘာဝတ္၇မည္ မသိေသး။ ရွိၿပီးေသာ အဝတ္မ်ားကို ညီမေတာ္က ပံုတံုးေတြဟု Reject လုပ္ထား၍ ရံုးပိတ္၇က္ အတြင္း သင့္ေတာ္ရာ ရွာေပရဦးမည္။

ညေန ရံုးဆင္းေသာအခါ ပင္နီစူးလားသို႔ သြားသည္။ ေလးထပ္တြင္ လဘက္ အေၾကာ္စံု ဝယ္သည္။ အျခား ဆိုင္မ်ားတြင္ ရႏိႈင္လွ်က္ႏွင့္ ေလးထပ္ အထိ ဘာေၾကာင့္ သြားရသလဲ ေမးစရာ ျဖစ္ေနေပမည္။

လြန္ခဲ့ေသာ တစ္ပတ္က သူတို႕ ဆိုင္ထဲတြင္ စားစရာ အထုပ္ အသစ္ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ထည့္ေနသည္ကို ေတြ႔ေသာေၾကာင့္ အသစ္ေရာက္ေသာ အေၾကာ္စံု ထုပ္ဝယ္သည္။ အလြန္ၾကြပ္ရြ လတ္ဆတ္ သျဖင့္ တကူးတက ထပ္ဝယ္ရျခင္း ျဖစ္သည္။

မိတ္ေဆြ အန္တီ တစ္ေယာက္နွင့္ ေတြ႔၍ စကားရပ္ေျပာသည္။ မိန္းမပ်ိဳေလးကဲ့သို႔ ျပင္ဆင္ထားေသာ သူ႔ကို လွေၾကာင္း ေျမွက္ပင့္ ေျပာရင္း အက်ီ ၤ ဘယ္က ဝယ္လည္းဟု ေမးမိကာမွ ပို ဆိုးေတာ့သည္။ စပိန္က လာသည္ ဆိုပါလား။

လြိဳင္ႏိုင္းသို႔ ေရာက္ေသာ အခါ ထူးထူး ျခားျခား ခံုလြတ္ တခ်ိဳ ႔ ေတြ႔ရ၏။ ရွမ္းေခါက္ဆြဲ စားသည္။ ရွမ္းနွစ္သစ္ကူးပြဲသို႔ မလာေသာေၾကာင့္ စိတ္ေကာက္ေနေသာ ရွမ္း သူငယ္ခ်င္းအား သတိ၇မိသည္။ လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္ ေၾကာ္ၾကားေနသူ အဘို႔ အားေပးသူမ်ား မရွားပါေခ်။ ေလာေလာဆယ္ ခပ္ရွမ္းရွမ္းျဖင့္ စားၿပီး ပိုက္ဆံ မေပးပဲ ထြက္ မသြားမိေစရန္သာ သတိထားေနရသည္။

City Link ထဲတြင္ ဝင္းဒိုး ေရွာ့ပင္း လုပ္သည္။ ဆိုင္အားလံုး ၾကည့္ဖန္မ်ားလြန္း ၍ အလြတ္ ရလုနီးပါးပင္ …. ။လူထူထူၾကားတြင္ ဓါတ္ပံု ရိုက္ရသည္မွာ အဆန္း မဟုတ္ေတာ့။ ေဖ့စ္ဘြတ္ သားေကာင္၊ ဘေလာ့ သားေကာင္မ်ား မ်ားသထက္ မ်ားလာေခ်ၿပီ။

ဘေလာ့၏ သားေကာင္ တစ္ေယာက္သည္လည္း အိမ္ျပန္၍ ၁၁.၁၁.၂၀၁၁ အမွီ ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ကို တင္ႏိႈင္ရန္ ရထား ဘူတာရံုသို႔ အလွ်င္ အျမန္ သုတ္ေခ်တင္ေလေတာ့သည္။



မခ်ဳိ (ပန္းခရမ္းျပာ)

Photo : ပန္းခရမ္းျပာ

9 comments:

  1. ဟင္း.ဒါဘဲလား
    ရွည္ရွည္ေရးပါ။
    kom

    ReplyDelete
  2. indian food က စံုတယ္ေတာ. ဒို.ရံုးနားက ဟာေတြက အဲေလာက္စံုဘူး.

    ReplyDelete
  3. Yes, I agreed with KOM; you should write a little bit long since you didn't write last month. But I wish you "Happy Birthday" & "Be a prettiest woman in the dinner party".

    ReplyDelete
  4. မမ ခင္ဦးေမ ျပင္ဦးလြင္ ေရးသလို အခန္းဆက္ေတြ ေရးႏိႈင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ့မယ္ ...

    Anonymous (၁) .... အဲဒီဆိုင္မွာ စံုခ်က္ကေတာ့ မေျပာပါနဲ႔ေတာ့ ... စတီးဗန္းၾကီးနဲ႔ကို ထည့္ေပးတာ။

    Anonymous(၂) ... အမာခံ ပရိတ္သတ္ ျဖစ္ပံုရတယ္။ အားေပးတာ ေက်းဇူး အထူးပါ။ ဆုေတာင္းတဲ့ အတိုင္းသာ ျဖစ္လိုက္ပါေတာ့။

    ReplyDelete
  5. Dinner အတြက္ ဘာဝယ္လာလဲ ေျပာျပပါအံုး... :D

    ReplyDelete
  6. ေက်းမင္းNov 14, 2011 12:15 AM

    အိႏၵိယ ထမင္းက ငါးပိရည္က်ဳိပါတယ္လား...
    အမ မခ်ဳိက ဓါတ္ပံုထဲက အရွဳပ္မေလးလို ပိန္ပိန္သြယ္သြယ္ေလးလား...

    ReplyDelete
  7. မသက္ေဝ ... ဓါတ္ပံု ရိုက္ တင္မလို႔ပဲ ... ေတာ္ၾကာ ဆိုက္ႀကီး ဝတ္တာ ဲသိကုန္ၾကမွာ စိုးလို႔ မတင္တာ့တာ ... အဟဲ ...

    ေက်းမင္း .... ငါးပိရည္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဘာအရည္ေတြလည္းေတာါ မသိ. အရြက္ေတြနဲ႔ တို႔စားလို႔ေတာ့ အေတာ္ေကာင္းတယ္။ ပိန္ပိန္ေလးလား ဆိုတာကိုေတာ့ ျမင္ဘူးတဲ့ သူေတြကိုသာ ေမးၾကည့္ပါေတာ့....

    ReplyDelete
  8. တင္႕တင္႕ထြန္းတဲ႕.

    ReplyDelete