စားေသာက္ဆိုင္ ဖြင့္ထားတယ္ ….

စိတ္ညစ္ ပါရဲ့ ေနာ္ ....။ Facebook မွာ လယ္စိုက္ ၊ အေကာင္ေမြး၊ ဓားျပတိုက္ ရတာ ေျခကုန္ လက္ပန္းက်သြားလို႔ နားမယ္ ႀကံခါ ရွိေသး ... ။ ခုတမ်ိဳး ေရာက္လာျပန္ၿပီ။


Android Market မွာ Restaurant Story ေတြ႔လို႔ Download လုပ္မိပါတယ္ ... အစပိုင္းမွာေတာ့ သိပ္ စိတ္မပါဘူး။ စားေသာက္ဆိုင္ေလး ဖြင့္ ... လူေျခာက္ေယာက္ထိုင္ စားပြဲေလးနဲ႔ ... မီးဖို ႏွစ္ဖိုနဲ႔ ခ်က္လိုက္ .... Customer ေတြ ၀င္စားလိုက္နဲ႔ .... ေအးေအး ေဆးေဆး ပဲေပါ့ ...။

တရက္ေလာက္ ၾကာေတာ့ Level တက္လာၿပီ ... ပိုက္ဆံလည္း အနည္းငယ္ စုမိၿပီ။ စားပြဲ ကုလားထိုင္ေတြ ထပ္၀ယ္၊ ဆိုင္ခ်ဲ ႔ ၊ မီးဖို အသစ္၀ယ္နဲ႔ အခုေတာ့ ၁၄ေယာက္ တၿပိဳင္ထဲ စားလို႔ ရသြားၿပီ ...။

သူတို႔ စားၿပီးလို႔ ၿပံဳးၿပံဳးေလး ထြက္သြားရင္ စိတ္ခ်မ္းသာလို႔ ... ။ မက်က္ေသးလို႔ ေစာင့္ရတာ ၾကာလို႔မ်ားေတာ့ မ်က္နွာႀကီးေတြ နီ ... စိတ္ဆိုးၿပီး ထြက္သြားၾကရင္ စိတ္ေမာလို႔ ... ။ အလွ်င္မီေအာင္ ခ်က္လိုက္ရတာေလ။ အျမန္ဆံုး က်က္တဲ့ ေပၚင္မုန္႔ မီးကင္ကို မီးဖို တခုမွာ အဆက္ မျပတ္ တင္ထားရတာ။

လာစားတဲ့ သူေတြကလည္း အရင္ကထက္ ပို ပိုမ်ားလာတယ္။ ခ်က္ထားၿပီးသား အဆင္သင့္ မရွိရင္ကိုပဲ စိတ္ပူ လိုက္ရတာေလ။ တျခား ကိစၥေတြ ေဘးဖယ္ထား၊ အလွ်င္မီေအာင္ အခ်ိန္ကိုက္ ခ်က္ေနရတယ္။

၀င္လာတဲ့ သူေတြကလည္း မစဲပဲ တသဲသဲ ... စားစရာေတြမ်ား အသင့္ က်က္ၿပီးသားရွိလို႔ကေတာ့ ... စားေနလိုက္ၾကတာမ်ား အားရပါးရနဲ႔ ... "စားၾက၊ စားၾကဟဲ့ ... အမ်ားႀကီး ရွိေသးတယ္" ... လို႔ေတာင္ ေျပာမိေနပါလား ... ငါ့နဲ႔ေနာ္ ....

သြားေလရာ ပါေနတဲ့ Hand Phone ထဲမွာ ဒီဆိုင္ ရွိေနသ၍ ... ရံုးက Wi-Fi ခိုးသံုးလို႔ ရေနသ၍ ... ဆိုင္ရွင္ခမ်ာ သနားစရာ ... ။ ေဟာ ... အခု ဒီစာ ေရးေနတဲ့ အခ်ိန္မွာတင္ သူတို႔ ေဒါသထြက္ၿပီး ျပန္ကုန္ၾကၿပီ။ စားစရာ ျပတ္သြားတာကိုး ... အျမန္ ေျပးခ်က္ဦးမယ္ .... ေနာက္မွ ဆက္ေရးပါရေစေတာ့ ...။



မခ်ိဳ (ပန္းခရမ္းျပာ)

Photo : ပန္းခရမ္းျပာ